Ontroerende Japanse klassieker van Masayuki Suô over eenzaamheid, zelfontdekking en het verlangen naar geluk maakt met humor en warmte van ballroomdansen een elegante metafoor voor communicatie, intimiteit en de moed om in het leven verandering toe te laten.
Shall We Dance? (1996) van Masayuki Suô is een warme, geestige en ontroerende klassieker over eenzaamheid, zelfontdekking en het verlangen naar geluk. Ter ere van het 30-jarig jubileum keert de film terug op het witte doek in een gerestaureerde versie.
Shohei Sugiyama (Kôji Yakusho), begin veertig, kantoormedewerker, gelukkig getrouwd, dol op z’n dochtertje, lijkt alles te hebben wat hij zich kan wensen. Toch mist er iets. Gefascineerd door een mysterieuze dansinstructrice (Tamiyo Kusakari) stapt hij een dansschool binnen. Wat middels het ballroomdansen begint als een geheime ontsnapping aan de sleur van alledag, groeit uit tot een verrassende zoektocht naar zelfvertrouwen, verbondenheid en nieuwe levenslust. Deze moderne Japanse klassieker is een ontroerende ode aan gewone mensen die onverwacht plezier vinden.