Miroirs No. 3

Bij een uitstapje naar het Berlijnse platteland overleeft pianostudente Laura op wonderlijke wijze een ernstig auto-ongeluk. Lichamelijk ongedeerd, maar geestelijk verward wordt ze opgevangen door Betty, die getuige was van het ongeluk. Vanaf het eerste moment delen de twee vrouwen een diepe band met elkaar. Laura geniet van Betty’s moederlijke zorg, het werk in de tuin, de gezamenlijke maaltijden en de bezoekjes aan de werkplaats van Betty’s man Richard en hun zoon Max. Het is een bijna zorgeloze, gelukkige tijd, een nazomerdroom waaraan Laura en het gezin zich maar al te graag overgeven. Maar er is iets goed mis, een diepe, donkere pijn die hen verbindt maar onuitgesproken blijft. Laura voelt dat ze zich daarvan moet bevrijden om weer te kunnen leven en liefhebben.
Miroirs berwijst naar een pianocyclus van Maurice Ravel, waarvan het derde deel Une barque sur l’océan (Een bootje op de oceaan) heet. In Miroirs No. 3 vertelt regisseur Christian Petzold een ontroerend, intiem verhaal over de kwetsbaarheid van het leven, waarin verlies, wanhoop en liefde elkaar opvolgen. Deze al weer vierde samenwerking van Petzold en hoofdrolspeelster Paula Beer – na Transit, Undine en Roter Himmel – is een uniek troostende film, meesterlijk geënsceneerd en gedragen door de magie van de warme, heldere nazomerbeelden van Hans Fromm en het gevoelig acteren van Beer, Barbara Auer, Matthias Brandt en Enno Trebs.