Deel deze film
In deze komische satire loopt een ogenschijnlijk onschuldige discussie over een barbecue bij een tennisclub volledig uit de hand. Onder de oppervlakte borrelen vooroordelen, frustraties en onderlinge spanningen op en gaat het niet langer om het grillen van vlees, maar om het roosteren van elkaar.
Zoals verwacht verloopt de herverkiezing van voorzitter Heribert Bräsemann bij de lokale tennisclub, na 25 jaar in functie, unaniem. Ook de nieuwbouw van het clubhuis wordt zonder veel discussie goedgekeurd, al hangt er een lichte zweem van belangenverstrengeling rond de gunning aan de zwager van de voorzitter. Dan volgt punt 7: de rondvraag. Normaal een formaliteit zonder inhoud, maar dit keer stelt vicevoorzitter Matthias voor om een nieuwe gasbarbecue aan te schaffen, goed voor maar liefst vijftig worstjes tegelijk in plaats van twintig. Aanvankelijk lijkt ook dit voorstel geruisloos te worden aangenomen. Tot Melanie oppert om een tweede barbecue te kopen voor haar dubbelpartner Erol, die als moslim geen vlees eet dat samen met varkensworstjes is bereid. Erol zelf wuift het idee direct weg; zoveel moeite hoeft voor hem niet. Maar dan is het al te laat: de discussie ontspoort en ontwikkelt een eigen dynamiek die niet meer te stoppen is. Want al snel blijkt dat het nooit echt om die barbecue ging, maar om sluimerende spanningen, vooroordelen, jaloezie en oud zeer die plotseling naar de oppervlakte komen.
Extrawurst, van regisseur Marcus H. Rosenmüller en gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk, weigert het eenvoudig te maken door één duidelijke zondebok aan te wijzen – zoals de rechts georiënteerde, autoritaire ‘barbecue-identiteitsbewaker’ Matthias. In plaats daarvan krijgt iedereen er in de loop van de film van langs, terwijl onderlinge verhoudingen en coalities voortdurend verschuiven. Herkenbaar?
Met de crème de la crème van het Duitse acteergilde – Hape Kerkeling, Christoph Maria Herbst, Fahri Yardim, Anja Knauer en Friedrich Mücke – zit het met het acteerwerk bovendien meer dan goed.