Tijden & Bestellen

Filmdetails

Genre
  • Documentaire
Regie Paul Hegeman
Land Nederland
Jaar 2018
Lengte 75 min
Taal Nederlands, Frans, Duits, Engels
Ondertiteling Nederlands

Dit jaar eens niet de geijkte Matthäus Passion, maar de muziek van Arvo Pärt om de Paasdagen spiritueel door te brengen. Arvo Pärt, een van de grootste componisten van onze tijd, aan het werk. De kunstenaars die zijn muziek uitvoeren of erdoor geïnspireerd worden zijn allen op zoek naar het Pärt gevoel.

Het gevoel van maker Paul Hegeman

Sinds het verschijnen van het geniale album Tabula Rasa halverwege de jaren ’80 is de muziek van Arvo Pärt een vaste metgezel in mijn leven geworden. In de daarop volgende jaren zou de in Estland geboren Pärt de meest gevierde en uitgevoerde componist van onze tijd worden. Iets dat me aanvankelijk nogal verraste, moet ik toegeven, want hoe kan zulke ogenschijnlijk subtiele en sobere muziek zo populair worden. Maar wat me nog meer dan die populariteit trof, was dat zijn muziek zo’n immense impact op de wereld had.
Ik wilde uitzoeken wie die man is en wat het mysterie was dat hem omringde. Als je ziet hoe hij voortdurend afgebeeld wordt dan zou je denken met een monnik of kluizenaar te maken te hebben. Ik vroeg me af of hij werkelijk zo was en besloot een documentaire aan hem te wijden. Wat me in de spaarzame beelden die er van Pärt voorhanden zijn, opviel was dat hij steevast als een uiterst introvert man overkomt, die maar wat aan mompelt, omdat hij niet echt in staat is zijn overgevoeligheid in woorden uit te drukken. Het was me duidelijk dat, wilde ik echt tot Pärt doordringen, ik dat niet met interviews moest doen, maar door middel van beelden van de man aan het werk. Ik hoopte dat zijn ware ik dan geopenbaard zou worden.
Mijn hoop was niet ijdel, want toen ik het geluk had om hem in samenwerking met het Cello Octet Amsterdam aan het werk te zien, bleek hij een ongelooflijke gevoeligheid te koppelen aan humor en een tomeloze energie. De samenwerking met het Cello Octet staat centraal in de documentaire. We krijgen zo een bijzondere inkijk in het universum van Arvo Pärt. Een universum dat niet alleen bewoond wordt door klassieke musici als Tõnu Kaljuste, Pärts vaste dirigent en buurman, Candida Thompson (Amsterdam Sinfonietta), Daniel Reuss (Cappella Amsterdam), een amateurkoor als het Haagse Kwintessens, maar ook door andere kunstenaars zoals de choreograaf Jiří Kylián – Pärts muziek leent zich bij uitstek voor moderne dans -, filmmaker Alain Gomis – geen componist wordt zo vaak gebruikt voor filmmuziek – en de jonge Canadese techno-componist Kara-Lis Coverdale. Met haar wilde ik een brug slaan naar een nieuwe generatie, zoals ik dat ook doe door de camera te richten op een Arvo Pärt workshop die Raph van Raat op het Amsterdams Conservatorium geeft. En wat verbeeldt sterker het universele karakter van Pärts muziek dan de beelden van het enige symphonieorkest dat zwart Afrika rijk is en dat volop Pärt speelt. Zij allen hebben gemeen dat zij op zoek zijn naar het Pärt gevoel.

Paul Hegeman

Deze film wordt zonder pauze vertoond.

We draaien deze documentaire zonder pauze.