Na m’n bezoek aan het Filmfestival van Venetië, waar ik met collega’s uit Manchester, Bologna en Brussel deel mocht uitmaken van de Europa Cinemas Jury, en zo uitgebreid van gedachten kon wisselen over het reilen en zeilen van hun theaters, kan ik niet anders dan vaststellen dat het goed met Cinebergen gaat.

Niet dat onze automatisering en de daarbij behorende reorganisatie over rozen is gegaan.
Maar niettegenstaande de wildwestverhalen die bij enkele locale media de ronde deden, zijn we de zware klus toch met verve aan het klaren. En betekenden de paar stappen die we noodgedwongen terug moesten doen dat we een grotere sprong voorwaarts konden maken.

Niet dat we nu eindelijk een tweede zaal tot onze beschikking hebben, zo hard nodig om onze succesfilms te kunnen prolongeren, nevenactiviteiten te mogen verrichten en volop gastvrijheid te verlenen aan al die verwante mensen en organisaties die steevast een beroep op ons doen.
Maar er zit schot in! De parkeerproblematiek die de ontwikkelingen rond ‘t Oude Hof zo lang verlamd heeft schijnt op korte termijn opgelost te kunnen worden. En het organisatiebureau LaGroup is druk bezig om op voorspraak van de Gemeente Bergen onze organisatie door te lichten, om aldus te kunnen bepalen of Cinebergen in aanmerking komt voor een o zo noodzakelijke subsidieverhoging. De ruimte in de Zwarte Schuur lonkt, en de tekeningen zijn reeds gemaakt.

Niet dat we niet nog meer Vrienden om ons heen zouden willen verzamelen dan de dikke 300 honderd die we al tellen. En dat we niet graag meer schenkingen n.a.v. onze ANBI status willen verwelkomen.
Maar we blijven op koers door de bijdragen van onze trouwe adverteerders, zowel in ons blad als op ons grote witte doek. En door de substantiële jaarlijkse bijdrage van Europa Cinemas.

Het gaat vooral goed met Cinebergen, omdat zogezegd steeds meer verwante mensen en organisaties uit de meest diverse hoeken zich tot ons wenden voor een vorm van samenwerking. Of het nou Jazz&Sail is, de stichting Welzijn Bergen (Week tegen Eenzaamheid) of de maandelijkse Vier het Leven voorstelling op de vrijdagmiddag.
Ik sluit net de oktoberprogrammering af en zie dat we daar twee Nederlandse premières hebben. Die van de kinderfilm Dikkertje Dap, omdat de scenarioschrijfster daarvan in ons dorp woont. En die van Achter Strand en Duin, een sfeervolle documentaire door mensen in en rond Bergen gemaakt, waarin Adriaan van Dis samen met Hans van Marwijk jeugdherinneringen ophaalt aan zijn bewogen kleuterjaren in Bergen aan Zee.
Ook het jaarlijkse Cinekid is in oktober traditiegetrouw sterk vertegenwoordigd bij Cinebergen. In dezelfde maand hopen we in samenwerking met Filmhuis Alkmaar voor de tweede maal een Europees Filmfestival op de rails te zetten, dat in november moet gaan plaatsvinden. Daarnaast zijn er vergevorderde plannen om een zaterdag weer geheel en al te wijden aan een discussiedag over het momenteel zeer actuele thema van de euthanasie.
Zoals we ook in de loop van het nieuwe seizoen met een nieuwe variant op de Filmclub zullen komen en we al geruime tijd de relatie Film en Muziek in het vizier hebben. En er zal uiteraard weer volop aandacht worden besteed aan Filmeducatie, de pijler van een meer vruchtbaar filmklimaat, waaraan Nederland maar al te zeer behoefte heeft. Niet alleen door gastvrijheid te verlenen aan de diverse scholen van basis- en voortgezet onderwijs voor bijzondere thematische voorstellingen, en door onze samenwerking met Cultuur Primair waarbij basisscholen worden bezocht en film in al haar geledingen wordt onderricht, maar vooral door filmprojecten op te zetten waarin jongeren niet alleen leren met een ander oog naar film te kijken, maar ook zelf de camera, onder professionale begeleiding, ter hand te nemen. En wat te denken van ons stijlvol geredigeerde Cinebergen blad, dat elke maand weer uitgebreid verslag doet van alle te vertonen films. Een unicum in ons land. Als ik het blad in Amsterdam bij Eye of Kriterion neerleg, haast men zich om het mee te nemen.

Het gaat dus goed met Cinebergen, omdat er volop dynamiek is in een van de mooist gelegen filmtheaters van het land. Omdat de Zwarte Schuur een uitgelezen plek is om nieuwe, stoutmoedige plannen te smeden en inspirerende mensen te ontmoeten. En dan heb ik onze steeds meer actuele, rijke programmering gemakshalve nog buiten beschouwing gelaten. Maandelijks vertonen we inmiddels tussen de 15 en 20 nieuwe films, waaronder het crème de la crème van de wereldcinema. Een ieder kan daarin wel iets van zijn gading vinden, omdat zowel experiment, artisticiteit als entertainment door ons gekoesterd worden. En uiteraard verliezen we de klassiekers, documentaires en jeugdfilms niet uit het oog.

Ik hoop u steeds vaker in de Zwarte Schuur te mogen aantreffen, en dat bovenstaande u mag inspireren om Vriend van Cinebergen te worden of u aan te melden voor een (ANBI) schenking. Voor ons van essentieel belang willen we onze stoutmoedige plannen verder kunnen uitwerken.

Paul Hegeman
voorzitter Cinebergen

Wilt u meer weten over Vriend van Cinebergen of onze ANBI status? Klik dan op de link.