|
|
||||||||||
![]() |
|||||||||||
|
Latcho Drom Frankrijk,1993, kleur, 103 minuten, scenario en regie: Tony Gatlif. Wie het werk van Tony Gatlif een beetje kent (Gadjo Dilo, Vengo, Swing, Exils of Transylvania), weet dat de titel van zijn nooit eerder uitgebrachte meesterlijke tweede film Latcho Drom, slaat op het Roma-volk. De Frans-Algerijns regisseur, die zelf van Roma-afkomst is, toont in al zijn films een grote betrokkenheid met het zigeunervolk. En misschien doet hij het wel het sterkst in Latcho Drom, wat goede reis betekent, en waarin Gatlif zonder dialogen de voortdurende trektocht laat zien van de nomadische Roma: Van India, via Egypte en Turkije, naar Europa. Naast de fysieke reis westwaarts, is ook een muzikale ontwikkeling te horen. In elk van die landen horen we een lied, vaak vergezeld van een dans. Het begint met Indische klanken, dan horen we een Arabische invloed, waarna in Hongarije en Roemenië de muzieksoort ontstaat die we het meest associëren met de zigeuners: veelal opzwepende feestmuziek, gespeeld op viool, cimbalen en staande bas. De film eindigt in Spanje met een door merg en been gaande flamenco. Naast de schitterende muziek is Latcho drom ook filmisch gezien buitengewoon boeiend. De langzame, hypnotiserende camerabewegingen bekrachtigen het idee van een constante reis. (BN) |
||||||||||
|
|||||||||||