Onder de vrouwen van het Victoriaanse Engeland heerste een mysterieuze ziekte. De dames leden aan hysterie. Symptomen daarvan waren nervositeit, depressie, prikkelbaarheid en slapeloosheid en woede-uitbarstingen. De ongeneeslijke aandoening kon tijdelijk tot rust gebracht worden door middel van massages van het bekken. Dokter Dalrymple heeft zijn hele praktijk er voor omgebouwd en ontvangt daar ontevreden, veelal welgestelde dames die wel wat verlichting kunnen gebruiken. Bijwerking van de behandeling is een ongekend orgasme dat gepaard gaat met geluiden die doen denken aan de beroemde scène uit “When Harry meets Sally”(1989), waarin Sally in een overvol New Yorks restaurant haar vriend Harry overtuigend laat zien hoe een vrouwelijk orgasme eruit ziet. Een neporgasme wel te verstaan. Want terwijl het er in ‘When Harry meets Sally’ om gaat dat de meeste vrouwen er wel eens eentje faken, gaat het in Hysteria om vrouwen die er hard eentje nodig hebben. De zaak loopt zo goed dat hij de jonge werkloze arts Mortimer Granville aanneemt om hem bij te staan. Deze moet wennen aan de onconventionele behandelmethode en krijgt al spoedig last van kramp in zijn vingers. Om deze beroepskwaal te bestrijden ontwerpt een vriend van hem, Edmund St.John-Smithe, een apparaat dat aangedreven door een stoomgenerator tot zelfs betere en snellere massages in staat was. Het is nogal ironisch dat de vibrator rond 1880 werd uitgevonden in het preutse patriarchale Engeland, waar seksueel genot van vrouwen geen onderwerp was. De vibrator werd dan ook niet voor dat doel uitgevonden, maar om medische behandeling van hysterie makkelijker te maken. Dat het de vrouwen een orgasme bezorgde kwam zelfs niet in de artsen op, want men dacht dat daar penetratie voor nodig was. Regisseuse Tanya Wexler verleent aan dit historische gegeven een fraai tijdsbeeld, rake humor en een romantisch verhaallijntje dat nu eens niet afgezaagd aandoet. Dalrymple heeft namelijk twee mooie dochters, Charlotte, een buitenbeentje en idealiste, en Emily, de aan de Victoriaanse zeden aangepaste zus. Wie kiest dokter Good Looking ? De bescheiden romantiek steekt mooi af tegen de opgewonden clientèle die de hele praktijk van Dalrymple bij elkaar kirt. De uitstekende vertolkingen van vooral Maggie Gyllenhaal als Charlotte Dalrymple en Rupert Everett als Emund St.John-Smithe brengen het geheel, net als de wanhopige patiëntes, tot grote hoogtepunten. (BN)