Producties

Open je ogen (40 minuten) is de debuutfilm van Raphael Bourdon. Raphael volgde in 2005, als leerling van de Adriaan Roland Holstschool uit Bergen, een workshop bij Cinebergen en is daar sinds 2006 als vrijwillig operateur werkzaam. Open je ogen gaat over een jonge man (27) die een dagelijkse routine volgt in de stad waarin hij zich verder onttrekt van sociaal contact. Hij heeft immers zijn eigen droomwereld waar hij elke nacht in terugkeert en waar hij alles heeft wat hij wil. Gedurende de dag, waarin hij tegen zijn zin in wakker moet worden en maar moet wachten tot hij weer terug kan keren, voert hij een dialoog met zichzelf over waarom hij niet eeuwig in zijn perfecte wereld kan blijven.

Beelden van beleving en bezieling Documentaire van Paul Hegeman over de Bergense Kunst10daagse. Om een zo grootschalige en rijkgeschakeerde manifestatie als de Bergense Kunst10daagse in een film van een uur samen te vatten, is al een uitdaging op zichzelf. Maar om dat te doen in de tijd van 10 dagen die zij lang is, en dat met een crew van zelfopgeleide jongeren gaat de uitdaging zelfs te boven en grenst aan een vorm van experiment. En zo kon het gebeuren dat de beelden van de fameuze kunstveiling op de slotdag even voor zessen in de middag, enkele uren voor de uiteindelijke première, nog in de film gemonteerd moesten worden. Maar het wonder geschiedde en Beelden van Beleving en Bezieling kon ‘s avonds vlekkeloos in een 1212propvolle Zwarte Schuur vertoond worden.

Samba Salad en het Metropole Orkest Meercamera-registratie van het bijzondere concert van jeugdtheatergroep Samba Salad en het Metropole Orkest in het Utrechtse muziektheater Vredenburg.

De Strijkclub Korte speelfilm van Paul Hegeman over vier mannen die hun carrière in de filmwereld zien stagneren en daarop wanhopig besluiten een strijkclub op te richten. Een mooie lerares moet hen de kneepjes van het vak leren. Tijdens hun strijksessies bloeit de retoriek en worden alle wereldproblemen besproken en opgelost. Maar dan komt er een onverwachte kink in de kabel.

Geven en nemen In deze documentaire laat Paul Hegeman door middel van een dubbelportret van drie generaties arbeidsmigranten zien hoe de Joods Christelijke traditie van ons land voorzien werd van een Moslimrand. En daarbij stelt hij een reeks relevante vragen over de verwarring die in ons land heerst. In het eerste toont hij Nurettin Nalkiran, een Turkse bakker die om zijn bakkerij te kunnen betalen even in de Hoogovens wilde werken. Hij is de eerste gastarbeider die Alkmaar kende, en veertig jaar later is hij nog niet vertrokken. Zijn drie zoons zullen dat ook niet meer doen. Ze praatten Alkmaars en voelen zich ergens tussen Turkije en Nederland, tussen wal en schip. Mustapha Zoubir is van Marrokkaanse komaf, en via de Parijse Sorbonne belandde hij, zoals hij zegt, door liefde in ons land. Hier studeerde hij ook theologie, en nu werkt hij als geestelijk leidsman in diverse penitentiaire inrichtingen. Voor zeventig procent heeft hij zich naar zijn zeggen aan ons aangepast, dertig procent van zijn oude cultuur wenst hij te behouden. Hoe was dat toen hij hier voor het eerst kwam? En hoe zit dat nu met zijn twee dochters en zoon? Hoe ziet die nieuwe generatie haar toekomst en dat van ons land? En hoe verschillend gaan ze met hun Moslimovertuiging om? Het zijn slechts enkele van de talloze vragen die in het tweeluik ter sprake komen, en die een meer genuanceerde visie moeten verschaffen aan een problematiek die ons land flink in zijn greep houdt.